Διάβασα πρόσφατα ένα άρθρο του Economist για τις πωλήσεις κρασιού και την κατανάλωση αλκοόλ παγκοσμίως που μου έκανε εντύπωση. Όχι τόσο για τα νούμερα, αν και είναι ενδεικτικά, όσο για την ερμηνεία τους. Το κρασί, έλεγε, δεν βρίσκεται απλώς σε μια εμπορική κάμψη. Βρίσκεται στο επίκεντρο μιας βαθύτερης κοινωνικής μετατόπισης, ή μετασχηματισμού θα λέγαμε εμείς.

Η τραγωδία των Τεμπών αποτέλεσε μια βίαιη «αφύπνιση» τόσο για την ελληνική κοινωνία όσο και το πολιτικό σύστημα· οι χρόνιες παθογένειες του σιδηροδρομικού δικτύου, η οικονομική παραμέληση και οι νοοτροπίες αδιαφορίας και μετατόπισης ευθυνών ήρθαν στην επιφάνεια με τον πλέον δραματικό τρόπο.

Η τραγωδία των Τεμπών αποτέλεσε μια βίαιη «αφύπνιση» τόσο για την ελληνική κοινωνία όσο και το πολιτικό σύστημα· οι χρόνιες παθογένειες του σιδηροδρομικού δικτύου, η οικονομική παραμέληση και οι νοοτροπίες αδιαφορίας και μετατόπισης ευθυνών ήρθαν στην επιφάνεια με τον πλέον δραματικό τρόπο.

 Από το «δεν τρώγεσαι ούτε με λάδι» μέχρι το, «μου βγήκε το λάδι», μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο θα σας εμφανίσει πολλές δεκάδες γνωμικά, παροιμίες και αινίγματα για το λάδι. Δεν είναι τυχαίο, καθώς το λάδι - και όταν μιλάμε για λάδι στην Ελλάδα αναφερόμαστε στο ελαιόλαδο - αποτελεί όχι μόνο βασικό διατροφικό προϊόν αλλά και βασικό στοιχείο του πολιτισμού, της λαϊκής παράδοσης και της ιστορίας αυτού του τόπου. 

Το ελαιόλαδο σήμερα, αλλά και ό,τι σχετίζεται με την ελιά, είναι ένας από τους πιο δυναμικούς εξαγωγικούς τομείς της χώρας, ένας κρίσιμος πυλώνας της αγροτικής οικονομίας, αλλά και ένας κλάδος εγκλωβισμένος ανάμεσα σε ιστορικά πλεονεκτήματα και επίμονες παθογένειες.

Πριν τον πόλεμο στη Γάζα, ελάχιστοι ήξεραν το όνομά της. Τον τελευταίο χρόνο είναι το πιο γνωστό πρόσωπο μεταξύ των αξιωματούχων του ΟΗΕ μετά τον γενικό γραμματέα και ο λόγος είναι αφενός οι εκθέσεις της για την κατάσταση στη Γάζα και στα Παλαιστινιακά εδάφη μετά την 7^η Οκτωβρίου του 2023 και αφετέρου ο τρόπος που η ίδια αντιμετωπίζεται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ που ζητούν, μεταφορικά, «την κεφαλή της επί πινάκι» .

Μαρτυρίες από το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.

Έχουν περάσει 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και το νησί παραμένει διχοτομημένο αναζητώντας μάταια όλα αυτά τα χρόνια μια λύση μέσω της διπλωματικής οδού.

Ακούγοντας τον Ρωσοουκρανικό πόλεμο. Έναν πόλεμο που όπως φαίνεται βαίνει προς το τέλος του, αν και δεν συμφωνούν όλοι ως προς αυτό.

Η ζωή μας ως εγκαυματίες. Οι εγκαυματίες της πυρκαγιάς στο Μάτι το 2018 μιλούν για τη ζωή τους σήμερα