Τα κείμενά μου σε αυτή την σελίδα δημοσιεύθηκαν (ή προορίζονταν για δημοσίευση) σε
εφημερίδες,  περιοδικά και διάφορες ιστοσελίδες. Δεν αντανακλούν πάντα
τις προσωπικές μου απόψεις αλλά θεωρώ ότι έχουν ενδιαφέρον.


Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος στην Βενεζουέλα και σε όσα εκτυλίσσονται εκεί τα τελευταία χρόνια μέχρι πολύ πρόσφατα, κάναμε μια σύντομη αναδρομή στο πως έφτασε η χώρα από την πρώτη εποχή Τσάβες στον Μαδούρο και στην πρόσφατη κρίση με την αυτοανακήρυξη του προέδρου της εθνοσυνέλευσης Γκουαϊδό ως προέδρου, και την απόπειρα πραξικοπήματος για ανατροπή της κυβέρνησης Μαδούρο.

Published in Πολιτική

Απέτυχε προς το παρόν το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα; Μπορεί να επιβιώσει πολιτικά ο Μαδούρο και ποιος ο στόχος του Γκουαϊδό; Τι θα σημάνει μια πολεμική σύρραξη στην περιοχή και γιατί ο μεγαλύτερο θύμα θα είναι η Ευρώπη; Από που προέρχεται η νέα Δεξιά που κερδίζει τις εκλογές στη Λ. Αμερική και γιατί είναι ασταθείς; Ο Οσβάλντο Κοτζιόλα, πολιτικός επιστήμονας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο και ακτιβιστής μιλά στο CNN Greece και αναλύει με ψυχραιμία τον γεωπολιτικό χάρτη στη Λ. Αμερική και στη Βενεζουέλα.

Στην Ελλάδα η Βενεζουέλα χρησιμοποιήθηκε ουκ ολίγες φορές στην πολιτική αντιπαράθεση ως το «καλό ή τη κακό παράδειγμα». Κάθε φορά που η αντιπαράθεση δεξιάς - αριστεράς (με την ευρεία έννοια) έπαιρνε φωτιά, κυρίως στο οικονομικό πεδίο, η Βενεζουέλα ήταν παρούσα.

Είχα αναφερθεί σε κάποιο κείμενό μου παλαιότερα, σε μια συζήτηση που είχα με τον Χιλιανό συγγραφέα Λουίς Σεπούλβεδα, σχετικά με το πολιτικό μοντέλο που επικράτησε τα τελευταία χρόνια στη Λατινική Αμερική. Ο Σεπούλβεδα μου είχε πει πως το συγκεκριμένο μοντέλο που εφαρμόστηκε στη Βενεζουέλα, στη Βραζιλία, στη Βολιβία και αλλού, κρίνεται ως πετυχημένο, καθώς "κατάφερε να δημιουργήσει εναλλακτικές πολιτικές που βελτίωσαν κατά πολύ το βιοτικό επίπεδο αυτών των λαών.
Θυμάμαι πριν από χρόνια, όταν συζητούσες την προοπτική ενός ταξιδιού στην Κούβα, το χαρακτηριστικό κλισέ που άκουγες ήταν: "να προλάβεις να πας πριν αλλάξει η πολιτική κατάσταση", ή, "να πας πριν πεθάνει ο Φιντέλ". Οι περισσότεροι, που δεν γνώριζαν το νησί, πιθανότατα φαντάζονταν μια χώρα με ατέλειωτες φιέστες, σάλσα μουσική, χρώμα δεκαετίας '50 με παλιά αυτοκίνητα στους δρόμους και ξεβαμμένες τις προσόψεις των σπιτιών, παρθένες παραλίες και εξωτικά κορμιά και ότι όλα αυτά θα χάνονταν όταν ο κομαντάντε θα περνούσε στη αιωνιότητα.
Η Αμαζονία του Ισημερινού ή «πατσαμάμα» όπως την αποκαλούν οι αυτόχθονες όταν θέλουν να μιλήσουν για το μεγαλείο της, έχει κάποια χαρακτηριστικά που την καθιστούν μοναδική σε σχέση με τις άλλες περιοχές του «σμαραγδένιου δάσους, το οποίο μοιράζονται επτά χώρες της Νοτίου Αμερικής.
Η πρώτη αίσθηση που έχεις όταν πατάς το πόδι σου στο Εκουαδόρ, είναι πονοκέφαλος.
Ο λόγος είναι το υψόμετρο -2.500 μέτρα- στο οποίο βρέθηκες ξαφνικά χωρίς σταδιακή προσαρμογή. Δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά το πιθανότερο είναι να σε ακολουθεί για αρκετές ημέρες, αν αρνηθείς να δοκιμάσεις κάποια από τα ματζούνια της περιοχής που έχουν ως βάση τα φύλλα της κόκας.

Τι ακριβώς συμβαίνει στη Βραζιλία; Γιατί ο διάδοχος του Τσάβες στη Βενεζουέλα κέρδισε στις πρόσφατες εκλογές τον δεξιό αντίπαλό του στο νήμα με διαφορά μόλις 1,6%. Γιατί η δημοτικότητα της Κριστίνα Φερνάντες στην Αργεντινή έχει πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα. Γιατί ο "λάτιν σοσιαλισμός" της τελευταίας δεκαετίας, αρχίζει να φθίνει;

Ο θάνατος του δικτάτορα Χόρχε Ραφαέλ Βιντέλα στο κελί του στην Αργεντινή, στέλνει ένα σημαντικό μήνυμα σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική.
Ο Βιντέλα πέθανε λίγες ημέρες μετά την καταδίκη του Εφρέν Ρίος Μοντ - πρώην δικτάτορα της Γουατεμάλας- σε 80 χρόνια φυλακή για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Κάποια πράγματα που πριν από μία δεκαετία θεωρούνταν αδύνατα για την Λατινική Αμερική σήμερα είναι πλέον πραγματικότητα.

Ο μεγάλος Αργεντινός συγγραφέας Χόρχε Λουίς Μπόρχες έλεγε ότι δεν υπάρχει αυτό που λέμε λατινοαμερικάνικη λογοτεχνία. Το μόνο που ένιωθε να τον συνδέει με τις γειτονικές χώρες ήταν η ισπανική γλώσσα. Θεωρούσε μάλιστα την έννοια της Λατινικής Αμερικής «κάπως αφηρημένη».

Σελίδα 1 από 2